Dogoterapia

LAGOTTO ROMAGNOLO

Niewielki piesek blisko spokrewniony z rasami dowodnymi o kudłatej sierści, lecz hodowany do wyjątkowej pracy - poszukiwania trufli! Pokryty długą, kręconą, tłustą sierścią w odcieniach bieli, beżu lub brązu. Łagodny, przyjazny wobec ludzi i zwierząt, nadaje się nawet dla początkującego właściciela.

Lagotto to pies o rozmiarze małym do średniego, proporcjonalny, zbudowany dosyć mocno, okryty gęstą, kręconą, wełnistą szatą. Jest bardzo podobny do swego hiszpańskiego kuzyna – hiszpańskiego psa dowodnego, lecz od niego mniejszy.

Przedstawiciele tej rasy mocno przywiązują się do właściciela i chętnie okazują mu czułość, dlatego świetnie sprawdzają się jako psy do towarzystwa. Ze względu na swoją łagodność i cierpliwość są dobrymi towarzyszami dzieci. Bez problemu dogadują się także z psami i innymi zwierzętami, jeśli tylko są z nimi socjalizowane.

  • - miły pies do towarzystwa
  • - dobry kompan dzieci
  • - łagodny wobec psów i innych zwierząt
  • - łatwy do układania
  • - można z nim uprawiać psie sporty.

 

CZARNY TERIER

Potężny, mocno zbudowany czarny pies o gęstej, falistej sierści. Spokojny i zrównoważony, podatny na szkolenie, nieufny wobec obcych, doskonały stróż, odporny na niesprzyjające warunki atmosferyczne. Wymaga spokojnego, konsekwentnego prowadzenia. Pomimo silnego charakteru nie ma skłonności do dominacji i nie próbuje wykorzystać swojej przewagi nad właścicielem. Dobrze dogaduje się z dziećmi.

Wbrew nazwie czernysz nie jest typowym terierem i nie należy się po nim spodziewać zachowań charakterystycznych dla tych psów. Usposobieniem bardziej przypomina molosy. To pies zrównoważony, pewny siebie i opanowany. Świetnie wyczuwa ludzkie intencje, doskonale zapamiętuje zarówno przyjaciół, jak i wrogów. Właściciele mówią o nim, że potrafi kochać całym sercem i równie mocno się uprzedzić, jeśli ma ku temu powody.

Bardzo przywiązany do opiekuna nie nadaje się na psa podwórzowego. Może oczywiście spędzać czas w ogrodzie, ale z nieograniczonym dostępem do domu. Odizolowanie w kojcu go unieszczęśliwi.

Czarny terier znacznie większą wagę przywiązuje do ochrony osób niż miejsca. Rzadko szczeka i zwykle nie zwraca uwagi na przechodniów, co nie oznacza, że pozwoli obcym wejść na swój teren pod nieobecność właściciela. Zawsze stara się najpierw odstraszyć intruza, zębów używa w ostateczności.

Pomimo silnego charakteru nie ma skłonności do dominacji i nie próbuje wykorzystać swojej przewagi nad właścicielem. Dobrze dogaduje się z dziećmi, jest uważny i tolerancyjny, ale ze względu na jego rozmiary nie powinno się zostawiać ich razem bez kontroli. Mimo tych wszystkich zalet trzeba dbać o to, aby szczenięta tej rasy trafiały w odpowiedzialne ręce – źle wychowane i nieodpowiednio traktowane mogą wyrosnąć na zwierzaki kłopotliwe dla otoczenia.

  • - wymaga systematycznej i pracochłonnej pielęgnacji
  • - kosztowny w utrzymaniu
  • - przywiązany do rodziny
  • - dobry obrońca
  • - mało hałaśliwy
  • - inteligentny, chętnie się uczy
  • - tolerancyjny wobec dzieci z własnej rodziny
  • - akceptuje inne psy i zwierzęta domowe
  • - chętnie się podporządkowuje właścicielowi.

 

FOKSTERIER

Energiczny, niezbyt duży pies o dynamicznym charakterze.  Foksterier jest czujny, szybki i zwinny. Nie przepada za innymi psami. Mimo niewielkich rozmiarów potrafi bronić rodziny, jeśli poczuje, że grozi jej niebezpieczeństwo, będzie więc czujnym stróżem. Ze starszymi dziećmi dobrze się dogada, jeśli będą potrafiły odnosić się do niego z respektem.

Foksterier to duży pies w niewielkim ciele. Cechuje go temperament prawdziwego teriera. Jest zwierzęciem pełnym energii i żywiołowym. Interesuje go wszystko, co się dzieje wokół, wciąż jest gotowy do działania. Oddany członkom domowego stada, także w stosunku do obcych odnosi się raczej przyjacielsko.

  • - wesoły towarzysz
  • - lubi uczestniczyć w różnych aktywnościach
  • - nieskomplikowany w pielęgnacji
  • - tani w utrzymaniu
  • - zdrowy

Foksteriery są starą angielską rasą. Pochodzą od terierów staroangielskich, w tym od teriera białego i czarnego podpalanego. Mają też domieszkę krwi bulterierów, greyhoundów i beagle’i. Wyhodowano je do pomocy myśliwym i wykorzystywano podczas polowań parfors (konny pościg za zwierzyną, aż padnie ze zmęczenia) z foxhoundami – gończymi na lisy. Miały za zadanie zlokalizować rudzielca, który ukrył się w norze, i wskazać myśliwym miejsce przez oszczekiwanie. Polowano z nimi także na inne małe i średnie ssaki.

youtube